Koncert Legendary Pink Dots

data: 2007-10-18 | godzina: 20::00
bilety: 30/40 pln

Jeden z najciekawszych zespołów współczesnego rocka, cieszący się w Polsce kultową popularnością. Muzyka tej powstałej w 1980 roku kapeli, to mix space-rocka, awangardy, gotyku i jazzu. Psychodeliczne eksperymenty, przestrzenne improwizacje, apokaliptyczne wizje i transowa energia to wyznaczniki stylu Różowych Kropek. Z jednej strony zespół czerpie inspiracje ze starszych utworów Pink Floyd i King Crimson, z drugiej korzysta z najnowszych trendów muzycznych – transu i hip-hopu.

Na uwagę zasługuje również niesamowity wokal Edwarda Ka-Spela, który w przejmujący sposób opowiada historie niczym bard, raz po raz wybuchając psychodelicznym krzykiem.

Muzyka kapeli stale ewoluowała przez wszystkie lata twórczości. Ostatnie płyty grupy charakteryzują się niesłychanie bogatą aranżacją z udziałem co najmniej kilkunastu instrumentów. Nie brak rozbudowanych improwizacji zawierających elementy jazzu, world music i ambientu. Zespół specjalizuje się też w przepięknych, "kosmicznych" balladach, z których wiele, np. "Belladonna", ma status kultowy i należy do klasyki nowej psychodelii.

Dyskografia Legendary Pink Dots jest imponująca i nawet najwięksi fani zespołu nie zawsze są w stanie ogarnąć wszystkie wydawnictwa.

Podczas występów grupa serwuje przedstawienie na najwyższym poziomie muzycznym, aktorskim i emocjonalnym. Artyści korzystają z wielu instrumentów w tym także na tyle tajemniczych, że nie sposób odgadnąć na pierwszy rzut oka ich zastosowania. Muzycy uwielbiają grać koncerty, nawiązując ze swoją publicznością osobliwy kontakt i obdarowując ją jedynym w swoim rodzaju brzmieniem.

bio
Zespół The Legendary Pink Dots powstał w 1980 roku w angielskim mieście Ilford. Skład zespołu zmieniał się wtedy prawie co tydzień. Istniały co najmniej dwie wersje LPD's! W końcu, w 1981 roku udało się sklecić skład na tyle trwały, że nagrali swój pierwszy oficjalny album "Brighter Now", wydany pod koniec 1982. Oparty głównie na brzmieniach elektronicznych, czerpał z klasyków industrialu (zwłaszcza Throbbing Gristle) i new wave, zawierał jednak także piękna balladę z fortepianem "The Wedding". Podobny charakter miały kolejne albumy "Curse", "Faces In The Fire" i "The Tower". Nieco inaczej brzmiał już "The Lovers" - album w połowie koncertowy zawierał długie, transowe, improwizowane utwory łączące akustyczne instrumenty z elektroniką - takie brzmienie zachowali do dziś.

Główną inspiracją stało się dla nich psychodeliczne brzmienie z przełomu lat 60. i 70., wczesny Pink Floyd, King Crimson, Can i Amon Duul II.

Przez kolejne lata osiemdziesiąte zespół grał w sześcioosobowym składzie, którego trzon stanowili Edward Kaspel (alias The Prophet Qa-Sepel) i Philipp Knight (alias The Silverman). Nowym nabytkiem był Patrick Q. Wright, który wzbogacił muzykę o wspaniałe brzmienie skrzypiec, co przysporzyło im nowych fanów. Zespół przeniósł się do Holandii i podpisał umowę z małą wówczas, niezależną firmą Play It Again, Sam. Wydane w tym składzie płyty "Island Of Jewels", "Asylum" i "Any Day Now" zostały wysoko ocenione przez publiczność i krytykę.

W 1988 roku od zespołu odeszło aż czterech muzyków i pozostali tylko członkowie-założyciele Kaspel i Silverman. Do zespołu dołączyli Niels Van Hoornblower (saksofony, flet, klarnet) i Bob Pistoor (gitara). Ta zmiana wyszła zespołowi wybitnie na dobre. W kolejnych latach nagrali swoje najsłynniejsze, najbardziej kultowe płyty: "The Golden Age", "Crushed Velvet Apocalypse" i "The Maria Dimension".

W 1992 roku, po nagraniu "The Maria Dimension" wydarzyła się tragedia: u Boba Pistoora wykryto nieuleczalny nowotwór. Po śmierci Boba gitarzystą zespołu został Martijn De Kleer. W tym samym czasie do zespołu dołączył także Kanadyjczyk Ryan Moore (perkusja). W tym składzie nagrali ostatnie albumy dla Play It Again Sam: "Shadow Weaver", "Malachai" i "9 Lives To Wonder". Rosnące napięcia między wytwórnią a zespołem doprowadziły do zakończenia trwającej 10 lat współpracy.

Kolejna płyta "From Here You'll Watch The World Go By" została wydana przez Staalplaat, a w Ameryce przez Soleilmoon. Zmienił się gitarzysta: został nim Edwin Van Trippenhof, zmieniła się także muzyka. W składzie: Edward, Phil, Niels, Edwin i Ryan nagrali kolejne albumy "Hallway Of The Gods" i "Nemesis Online".

Niedawno od zespołu z powodów osobistych odszedł Edwin Van Trippenhof, a powrócił Martijn De Kleer.

skład
The Silverman (Philipp Knight) - keyboards & devices Niels van Hoorn - saxophones, clarinet, flute Edward Ka-Spel - keyboards & devices Martijn de Kleer - electric guitar, acoustic guitar, drums, tympani Raymond Steeg - sound wizardry

sample: www.myspace.com/thelegendarypinkdots
www: www.legendarypinkdots.org